Brak komentarzy

Temat 6.2. Korzenie libertarianizmu – anarchoindywidualizm

Poziom podstawowy
Anarchoindywidualizm postuluje wyzwolenie jednostki spod opresji państwa, dopuszcza natomiast dobrowolnie zrzeszające się wspólnoty. Przedstawiciele stanowczo odrzucali przemoc jako formę walki z państwem. Ruch rozwijał się przede wszystkim w XIX-wiecznych Stanach Zjednoczonych (Lysander Spooner, Henry David Thoreau, Albert Jay Nock). Jednak Stary Kontynent może pochwalić się Gustavem de Molinari i Maxem Stirnerem (choć ten ostatni czasami zalicza się do odrębnego nurtu – anarchoegoizmu).
Za najsłabszy punkt anarchoindywidualizmu przyjmuje się laborystyczną teorię wartości..
By zapoznać się z anarchoindywidualizmem polecamy krótki, acz treściwy artykuł Wendy McElroy, Amerykański Anarchizm.

Poziom rozszerzony
Na poziomie rozszerzonym zachęcamy do zapoznania się z następującymi tytułami.
1. Gustave de Molinari, Produkcja bezpieczeństwa. Jak zauważa Murray N. Rothbard we wstępie do Produkcji  bezpieczeństwa, esej ten to pierwszy w historii ludzkości tekst, w którym autor jednoznacznie opowiada się po stronie całkowitego sprywatyzowania sektora bezpieczeństwa.

2. Lysander Spooner, Bezprawna Konstytucja
Autor, były konstytucjonalista, tłumaczy dlaczego konstytucja nie może zostać uznana za zgodną z prawem  naturalnym.

3. Henry David Thoreau, Obywatelskie Nieposłuszeństwo
Autor, w charakterystyczny dla siebie sposób, przedstawia koncepcję tytułowego obywatelskiego nieposłuszeństwa. Tłumaczy dlaczego odmówił płacenia podatków na wojnę i krytykuje popierania niewolnictwa przez rząd.
4. Murray N. Rothbard, Doktryna Spoonera-Tuckera z punktu widzenia ekonomisty
Mr. Libertarian docenia filozofię polityczną tych dwóch anarchoindywidualistów, ale nie zostawia suchej nitki po ich poglądach stricte ekonomicznych. Pokazuje do czego doprowadziło ignorowanie dorobku klasycznej ekonomii.

http://praxeology.net/MR-GM-PS.html
Literatura dodatkowa:
1. Stefan Sękowski, W walce z Wujem Samem. Anarchoindywidualizm w Stanach Zjednoczonych Ameryki w latach 1827-1939. W tej krótkiej, bo liczącej niecałe 160 stron książce, znajdziemy wiele informacji, podanych w sposób przystępny i ciekawy, na temat czołowych przedstawicieli omawianego zagadnienia.
Fragment: http://liberalis.pl/2010/06/24/stefan-sekowski-josiah-warren-%E2%80%93-ojciec-chrzestny-amerykanskiego-anarchoindywidualizmu-2/
Całość dostępna tylko w wersji papierowej.
2. Hanry David Thoreau, Walden, czyli życie w lesie
„Zamieszkałem w lesie, albowiem chciałem żyć świadomie, stawać w życiu wyłącznie przed najbardziej ważkimi kwestiami, przekonać się, czy potrafię przyswoić sobie to, czego może mnie życie nauczyć, abym w godzinie śmierci nie odkrył, że nie żyłem”.

3. Albert Jay Nock, Państwo – nasz wróg
Jedyny prawoskrętny anarchoindywidualista wprowadza bardzo ważne rozróżnienie między państwem, a rządem. Pierwsze łączy z pojęciem przymusu i agresji, drugie natomiast z dobrowolnością.

4.Benjamin R. Tucker, Socjalizm państwowy i anarchizm
„Odkryli [Marks, Warren i Proudhon], że muszą skręcić w prawo lub w lewo podążyć ścieżką Władzy albo ścieżką Wolności. Marks poszedł w jedną stronę; Warren i Proudhon w drugą. Tak oto narodziły się Socjalizm Państwowy i Anarchizm.” Bostoński anarchista opisuje dlaczego ważna jest wolność jednostki. Jednocześnie polemizuje z ideą państwowego monopolu.

autor rozdziału: Kamil Przespolewski

Skomentuj

*