Jakub Bożydar Wiśniewski – Trybalizm a społeczna przedsiębiorczość

Podstawową przeszkodą na drodze rozwiązywania problemów społecznych jest tworzenie społecznych fikcji, iluzorycznych plemiennych kolektywów, zarówno negatywnych, jak i pozytywnych. Być może tendencja do zasiedlania własnej wizji świata podobnymi kolektywami jest elementem naszego ewolucyjnego dziedzictwa, który przydawał się w paleolitycznej walce o przetrwanie, obecnie jest jednak jedynie groźną mentalną kulą u...

Dalej

Jakub Bożydar Wiśniewski – Etatyzm, społeczeństwo, instytucje i wartości

Zwalczenie etatyzmu to nie kwestia zniszczenia pewnych instytucji, ale zbudowania pewnych wartości. Wolne społeczeństwo może być wyłącznie społeczeństwem prezentującym odpowiednie wartości intelektualne i moralne – nie dlatego, że bezmyślnych i nieprzyzwoitych trzeba „trzymać krótko”, tylko dlatego, że bezmyślni i nieprzyzwoici zawsze doprowadzą do powstania systemu, w ramach którego jedni będą...

Dalej

Jakub Bożydar Wiśniewski – Dziesięć nieoczywistości z wolnością osobistą w tle

Skuteczna współpraca może się rozwijać tylko w warunkach nieskrępowanej konkurencji. Prawdziwe poczucie bezpieczeństwa może się rozwijać tylko w warunkach akceptacji konieczności mierzenia się z nieuchronną niepewnością przyszłości. Dojrzała tożsamość kulturowa może się rozwijać tylko w warunkach akceptacji dla różnorodności i formalnej równości różnorodnych (pokojowych) tożsamości kulturowych. Rozsądek i odpowiedzialność w...

Dalej

Jakub Bożydar Wiśniewski – Wolno nie chcieć wolności dla siebie, nie wolno chcieć niewoli dla innych

Stosunkowo częsty komentarz, jaki słyszy się po wstępnym zapoznaniu innych z filozofią libertariańską, brzmi: „to wszystko opiera się na psychologicznie błędnym założeniu, że ludzie chcą być wolni. Tymczasem większość wcale nie chce wolności, tylko chleba, igrzysk, pozoru bezpieczeństwa, plemiennego samozadowolenia, itp.” Komentarz ten opiera się na zasadniczym niezrozumieniu istoty libertarianizmu....

Dalej

Jakub Bożydar Wiśniewski – O tzw. strategicznych sektorach gospodarczych

Jednym z popularnych przykładów współczesnej orwellowskiej nowomowy są tzw. strategiczne sektory gospodarcze. Etatyści używają tego terminu na określenie tych kluczowych obszarów gospodarki, które – rzekomo dla dobra gospodarki i korzystającego z niej społeczeństwa – nie powinny znaleźć się w rękach prywatnych przedsiębiorców. Nie ulega wątpliwości, że są one strategiczne z...

Dalej