Jakub Bożydar Wiśniewski – Psychologiczne tragedie „opiekuńczego” etatyzmu

Spośród wszystkich etatystycznych „argumentów” najbardziej bezczelny w swoim emocjonalnym szantażu jest naturalnie ten o biednych i potrzebujących „umierających pod płotami” w wyniku nieistnienia „systemowych rozwiązań” oferowanych przez etatystyczny aparat przemocy. Dobrze znane są standardowe odpowiedzi na ten „argument”: w społeczeństwie dobrowolnym, w którym nie ma tolerancji dla zjawiska legalnej grabieży,...

Dalej

Jakub Bożydar Wiśniewski – O zaletach ideowej bezkompromisowości

Racjonalnie uzasadniona bezkompromisowość moralna jest takim samym atutem w świecie idei, jakim jest konsekwentna uczciwość w świecie biznesu. Uczciwy z głębokiego przekonania nie może tak naprawdę ponieść w świecie biznesu klęski: jeśli środowisko biznesowe, w którym działa, jest tak moralnie niedojrzałe lub zatrute wpływami politycznymi, że stwarza przed jego sumieniem...

Dalej

Jakub Bożydar Wiśniewski – Libertarianizm jako interdyscyplinarny projekt

Ideowe zwycięstwo klasycznego liberalizmu i będąca jego praktycznym następstwem rewolucja przemysłowa wymagały współdziałania wielu dyscyplin wiedzy i obszarów kultury. W wymiarze duchowym przyczyniły się do nich indywidualistyczne tendencje protestantyzmu. W wymiarze filozoficznym elokwentna artykulacja przez myślicieli takich jak John Locke i Richard Overton koncepcji niezbywalnych, jednostkowych praw naturalnych. W wymiarze...

Dalej

Jakub Bożydar Wiśniewski – Etatyzm, czyli najszkodliwsza z racjonalizacji

Wielu antyetatystów zastanawiało się pewnie nad następującą kwestią: zrozumiałe jest, że istnieją oczywiste różnice moralne między nami a etatystami. Jednak nie są to prostu „jakieś różnice” – są to różnice tak skrajne, jak to tylko możliwe, a przy tym dotykające najściślejszych fundamentów relacji społecznych w praktycznie wszystkich ich wymiarach. Innymi...

Dalej

Jakub Bożydar Wiśniewski – Wolno nie chcieć wolności dla siebie, nie wolno chcieć niewoli dla innych

Stosunkowo częsty komentarz, jaki słyszy się po wstępnym zapoznaniu innych z filozofią libertariańską, brzmi: „to wszystko opiera się na psychologicznie błędnym założeniu, że ludzie chcą być wolni. Tymczasem większość wcale nie chce wolności, tylko chleba, igrzysk, pozoru bezpieczeństwa, plemiennego samozadowolenia, itp.” Komentarz ten opiera się na zasadniczym niezrozumieniu istoty libertarianizmu....

Dalej